мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова юбка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ю́бка мн. ю́бкі |
| Родны каго? чаго? |
ю́бкі мн. ю́бак |
| Давальны каму? чаму? |
ю́бцы мн. ю́бкам |
| Вінавальны каго? што? |
ю́бку мн. ю́бкі |
| Творны кім? чым? |
ю́бкай, ю́бкаю мн. ю́бкамі |
| Месны у кім? у чым? |
ю́бцы мн. ю́бках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
У крывым воку ўсё крывое.
— Памятаеш, ты ўчора купіў бульбу? Пасля працы купі бульбу.
— А што з ёй здарылася? Яна сапсавалася?
— Не, яна буракі.
jubka — беларуская лацінка
Слова юбка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік юбка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове ювелір + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› юбілейшчына (11)
(10) расцярэ́бка ‹
› юбіля́р (6)
(7) вучэ́бка ‹
› юбіля́рка (8)
(8) шаршэ́бка ‹
› ювелі́р (6)
(6) дзю́бка ‹
› ювелі́рна (8)
(10) тупадзю́бка ‹
› ювелі́рна-гадзі́ннікавы (21)
(5) лю́бка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
чарот і рагоз