STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова юбка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ю́бка мн. ю́бкі |
| Родны каго? чаго? |
ю́бкі мн. ю́бак |
| Давальны каму? чаму? |
ю́бцы мн. ю́бкам |
| Вінавальны каго? што? |
ю́бку мн. ю́бкі |
| Творны кім? чым? |
ю́бкай, ю́бкаю мн. ю́бкамі |
| Месны у кім? у чым? |
ю́бцы мн. ю́бках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Выхваляўся пустак, ды не зрабіў ніяк.
— А ты калі-небудзь баяўся мяне страціць?
— Адзін раз. Калі мы беглі да маршруткі, а грошы на праезд былі ў цябе.
jubka — беларуская лацінка
Слова юбка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік юбка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове ювелір + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› юбілейшчына (11)
(10) расцярэ́бка ‹
› юбіля́р (6)
(7) вучэ́бка ‹
› юбіля́рка (8)
(8) шаршэ́бка ‹
› ювелі́р (6)
(6) дзю́бка ‹
› ювелі́рна (8)
(10) тупадзю́бка ‹
› ювелі́рна-гадзі́ннікавы (21)
(5) лю́бка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
