STARNIK

Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

ювелір, -а, мужчынскі род
  1. Майстар, які вырабляе прадметы мастацтва, упрыгожанні і пад. з каштоўных металаў, з каштоўнымі камянямі. Па звычцы або па традыцыі самай дакладнай лічаць працу ювеліра, гадзіннікавага майстра, аптэкара. ← А. Матрунёнак.
  2. Прадавец такіх прадметаў, упрыгожанняў.
   [Гал. juwelier.]

❌

аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

канцэпт

ювелір

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова ювелір
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	ювелі́р мн. ювелі́ры
Родны каго? чаго?	ювелі́ра мн. ювелі́раў
Давальны каму? чаму?	ювелі́ру мн. ювелі́рам
Вінавальны каго? што?	ювелі́ра мн. ювелі́раў
Творны кім? чым?	ювелі́рам мн. ювелі́рамі
Месны у кім? у чым?	ювелі́ру мн. ювелі́рах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

ні да танца, ні да ружанца

пра няўмелага, ні на што не здатнага чалавека

Замест таго каб сказаць дзяўчыне «я кахаю цябе», «я цябе люблю», «я жыць без цябе не магу», «я цябе абажаю, абожнюю, любая ты мая, дарагая», мы бубнелі тупую, бязладную, пачварную фразу: «давай з табой дружыць».

Уладзімір Караткевіч

juvielir — беларуская лацінка

Слова ювелір (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: