аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова ювелір
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ювелі́р мн. ювелі́ры |
| Родны каго? чаго? |
ювелі́ра мн. ювелі́раў |
| Давальны каму? чаму? |
ювелі́ру мн. ювелі́рам |
| Вінавальны каго? што? |
ювелі́ра мн. ювелі́раў |
| Творны кім? чым? |
ювелі́рам мн. ювелі́рамі |
| Месны у кім? у чым? |
ювелі́ру мн. ювелі́рах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
ні да танца, ні да ружанца
пра няўмелага, ні на што не здатнага чалавекаЗамест таго каб сказаць дзяўчыне «я кахаю цябе», «я цябе люблю», «я жыць без цябе не магу», «я цябе абажаю, абожнюю, любая ты мая, дарагая», мы бубнелі тупую, бязладную, пачварную фразу: «давай з табой дружыць».
Уладзімір Караткевічjuvielir — беларуская лацінка
Слова ювелір (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік ювелір — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове ювелірнасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› юбіля́р (6)
(7) нівелі́р ‹
› юбіля́рка (8)
(11) баранівелір ‹
› ю́бка (4)
(12) мікранівелі́р ‹
› ювелі́рна (8)
(4) клі́р ‹
› ювелі́рна-гадзі́ннікавы (21)
(4) шлі́р ‹
› ювелі́рнасць (11)
(3) мі́р ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.