аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова юбілярка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
юбіля́рка мн. юбіля́ркі |
| Родны каго? чаго? |
юбіля́ркі мн. юбіля́рак |
| Давальны каму? чаму? |
юбіля́рцы мн. юбіля́ркам |
| Вінавальны каго? што? |
юбіля́рку мн. юбіля́рак |
| Творны кім? чым? |
юбіля́ркай, юбіля́ркаю мн. юбіля́ркамі |
| Месны у кім? у чым? |
юбіля́рцы мн. юбіля́рках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Адна ластаўка вясны не робіць.
— Тася, ты мне падабаешся.
— Вацусь, у цябе вельмі добры густ, але вельмі дрэнныя шансы.
jubiliarka — беларуская лацінка
Слова юбілярка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік юбілярка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове юбка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› юбіле́йны (8)
(8) вугля́рка ‹
› юбілейшчына (11)
(9) гандля́рка ‹
› юбіля́р (6)
(9) вяндля́рка ‹
› ю́бка (4)
(8) вяслярка ‹
› ювелі́р (6)
(8) цясля́рка ‹
› ювелі́рна (8)
(10) цыркуля́рка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.