аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
юбіля́р — назоўнік ю́бка — назоўнік
канцэпт

юбілярка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова юбілярка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
юбіля́рка

мн.  юбіля́ркі
Родны
каго? чаго?
юбіля́ркі

мн.  юбіля́рак
Давальны
каму? чаму?
юбіля́рцы

мн.  юбіля́ркам
Вінавальны
каго? што?
юбіля́рку

мн.  юбіля́рак
Творны
кім? чым?
юбіля́ркай, юбіля́ркаю

мн.  юбіля́ркамі
Месны
у кім? у чым?
юбіля́рцы

мн.  юбіля́рках
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Адна ластаўка вясны не робіць.


— Тася, ты мне падабаешся.
— Вацусь, у цябе вельмі добры густ, але вельмі дрэнныя шансы.


jubiliarka — беларуская лацінка

Слова юбілярка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік юбілярка — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове юбка + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


юбіле́йны (8)

(8) вугля́рка

юбілейшчына (11)

(9) гандля́рка

юбіля́р (6)

(9) вяндля́рка

ю́бка (4)

(8) вяслярка

ювелі́р (6)

(8) цясля́рка

ювелі́рна (8)

(10) цыркуля́рка


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

антылопа сустрэла лопу