STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова сцяжынка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
сцяжы́нка мн. сцяжы́нкі |
| Родны каго? чаго? |
сцяжы́нкі мн. сцяжы́нак |
| Давальны каму? чаму? |
сцяжы́нцы мн. сцяжы́нкам |
| Вінавальны каго? што? |
сцяжы́нку мн. сцяжы́нкі |
| Творны кім? чым? |
сцяжы́нкай, сцяжы́нкаю мн. сцяжы́нкамі |
| Месны у кім? у чым? |
сцяжы́нцы мн. сцяжы́нках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
сабакам сена касіць — бадзяцца дзе-небудзь, займаючыся пустой справай; знаходзіцца невядома дзе і займацца невядома чым
сабакам сена не косяць і яны не ядуць яго, запомні!— Дайце мне гарбаты са смакам агульнай млявасці і абыякавасці да жыцця...
— Самагонкі?
— Так.
sciažynka — беларуская лацінка
Слова сцяжынка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік сцяжынка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове сцяжэнне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› сцяжо́к (6)
(8) свяжы́нка ‹
› сцяжы́на (7)
(8) сняжы́нка ‹
› сцяжы́начка (10)
(11) быльняжы́нка ‹
› сцяжэ́лы (7)
(7) разы́нка ‹
› сцяжэ́нне (8)
(7) валы́нка ‹
› сцяжэ́ць (7)
(7) румы́нка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
