мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
сцяжо́к — назоўнік сцяжы́начка — назоўнік
канцэпт

сцяжына

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова сцяжына
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 сцяжы́на

мн.  сцяжы́ны
Родны
каго? чаго?		 сцяжы́ны

мн.  сцяжы́н
Давальны
каму? чаму?		 сцяжы́не

мн.  сцяжы́нам
Вінавальны
каго? што?		 сцяжы́ну

мн.  сцяжы́ны
Творны
кім? чым?		 сцяжы́най, сцяжы́наю

мн.  сцяжы́намі
Месны
у кім? у чым?		 сцяжы́не

мн.  сцяжы́нах
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Абяцанкі-цацанкі, а дурню радасць.
Дасць на лета, але не на гэта.


— Спачатку будзеце прымаць вось гэтыя таблеткі і толькі потым парашок.
— Добра.
— У рэцэпце ўсё зразумелі?
— Зразумела.
— Пытанні ёсць?
— Няма.
— Не забудзьце пра таблеткі.
— Якія таблеткі?


sciažyna — беларуская лацінка

Слова сцяжына (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік сцяжына — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове сцяжыначка + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› сцяжко́вы (8)

(9) сярмя́жына ‹

› сцяжны́ (6)

(8) каня́жына ‹

› сцяжо́к (6)

(7) сняжы́на ‹

› сцяжы́начка (10)

(4) ры́на ‹

› сцяжы́нка (8)

(5) Ары́на ‹

› сцяжэ́лы (7)

(9) правары́на ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

пазяхаць