Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

сырасць, -і, жаночы род
  1. Уласцівасць сырога (у 1 знач.).
  2. Лішак вільгаці дзе-н.; павышаная вільготнасць (у паветры, глебе). Блізка, адразу ж за поплавам, бярэзнік. Адтуль цягне прыемнай сырасцю. ← Яўген Каршукоў. Але чаго баяцца сырасці, калі ёсць шынель, калі ў клунку ёсць нават посцілка. ← Аляксей Кулакоўскі. // Вільготнае месца, пляма.
  3. Што-н. сырое, вільготнае. [Калгаснікі:] — Па сілас у Сялібу ездзім. За тры вярсты, смеху варта, сырасць такую возім. ← Якуб Ермаловіч.

❌

сырасць

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова сырасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	сы́расць мн. сы́расці
Родны каго? чаго?	сы́расці мн. сы́расцяў, сы́расцей
Давальны каму? чаму?	сы́расці мн. сы́расцям
Вінавальны каго? што?	сы́расць мн. сы́расці
Творны кім? чым?	сы́расцю мн. сы́расцямі
Месны у кім? у чым?	сы́расці мн. сы́расцях
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

У каго дзеці, у таго шчасце.
К старасці дзве радасці: здароўе і добрыя ўнукі.

Слова сырасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік сырасць — у родным, давальным, творным і месным склоне

сырасць

Навігатар

Мемчыкі