аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова панурасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пану́расць мн. пану́расці |
| Родны каго? чаго? |
пану́расці мн. пану́расцяў, пану́расцей |
| Давальны каму? чаму? |
пану́расці мн. пану́расцям |
| Вінавальны каго? што? |
пану́расць мн. пану́расці |
| Творны кім? чым? |
пану́расцю мн. пану́расцямі |
| Месны у кім? у чым? |
пану́расці мн. пану́расцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
му́сібыць — відаць (пабочнае слова)
Мусібыць, Старнік не зможа існаваць, бо данатаў кот наплакаў.— Аўсей, я адкрыю Вам тайну. Вы — тормаз!
— Якую?
panurasć — беларуская лацінка
Слова панурасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік панурасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове панурыстасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пану́ра (6)
(14) таўстаску́расць ‹
› пану́раны (8)
(8) хму́расць ‹
› пану́раны (8)
(10) пахму́расць ‹
› пану́рваць (9)
(7) сы́расць ‹
› пану́ры (6)
(8) шчы́расць ‹
› пану́рыста (9)
(10) няшчы́расць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.