аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова сябра
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ся́бра мн. сябры́ |
| Родны каго? чаго? |
ся́бра мн. сябро́ў |
| Давальны каму? чаму? |
ся́бру мн. сябра́м |
| Вінавальны каго? што? |
ся́бра мн. сябро́ў |
| Творны кім? чым? |
ся́брам мн. сябра́мі |
| Месны у кім? у чым? |
ся́бру мн. сябра́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Адна ластаўка вясны не робіць.
Ну сартую я пластык усё жыццё. Што, дапамагло гэта клімату?
siabra — беларуская лацінка
Слова сябра (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік сябра — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове сябраванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› сябелю́бнасць (12)
(7) харо́бра ‹
› сябелю́бны (9)
(6) Джэ́бра ‹
› сябелю́бства (11)
(6) срэ́бра ‹
› сябрава́нне (10)
(5) ба́гра ‹
› сябрава́цца (10)
(6) шва́гра ‹
› сябрава́ць (9)
(7) пада́гра ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.