аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова сябраванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
сябрава́нне мн. сябрава́нні |
| Родны каго? чаго? |
сябрава́ння мн. сябрава́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
сябрава́нню мн. сябрава́нням |
| Вінавальны каго? што? |
сябрава́нне мн. сябрава́нні |
| Творны кім? чым? |
сябрава́ннем мн. сябрава́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
сябрава́нні мн. сябрава́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Ад усіх бочак шпунт; пад усе бочкі шпунт — пра чалавека, якога калі трэба і калі не трэба пасылаюць выконваць розныя даручэнні, просьбы.
Польск. szpunt ад ням. spund.— Вы пакутуеце ад алкагалізму?
— Не, мне падабаецца.
siabravannie — беларуская лацінка
Слова сябраванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік сябраванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове сябровачка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› сябелю́бны (9)
(12) калібрава́нне ‹
› сябелю́бства (11)
(14) эквілібрава́нне ‹
› ся́бра (5)
(10) кубрава́нне ‹
› сябрава́цца (10)
(9) аграва́нне ‹
› сябрава́ць (9)
(11) абаграва́нне ‹
› ся́браў (6)
(15) самаабаграва́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.