кубраванне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова кубраванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	кубрава́нне мн. кубрава́нні
Родны каго? чаго?	кубрава́ння мн. кубрава́нняў
Давальны каму? чаму?	кубрава́нню мн. кубрава́нням
Вінавальны каго? што?	кубрава́нне мн. кубрава́нні
Творны кім? чым?	кубрава́ннем мн. кубрава́ннямі
Месны у кім? у чым?	кубрава́нні мн. кубрава́ннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

прочкі — пакіданне на некаторы час сваёй хаты, сям'і з прычыны нязгоды, неладоў
ісці ў прочкі — сыходзіць з дому, не ўжыўшыся з мужам або жонкай
сабрацца (пайсці) у прочкі — звычайна пайсці ад мужа; пакінуць сям’ю, сваю хату з прычыны неладоў

Навошта пісаць «у гэтым слове вы зрабілі памылку», калі ў адказ атрымаеце «табе прасілі штосці пісаць мне?»
Лепш адразу напісаць «каб ты здохла, псяюха».

kubravannie — беларуская лацінка

Слова кубраванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: