кубраваць

гэта

дзеяслоў
незакончанае трыванне
непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў кубраваць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	кубрава́ць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я кубру́ю мы кубру́ем ты кубру́еш вы кубру́еце ён, яна, яно кубру́е яны кубру́юць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. кубрава́ла м. кубрава́ў н. кубрава́ла мн. кубрава́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты кубру́й вы кубру́йце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	кубру́ючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

язык гладка ходзіць (у каго, чый) — хто-н. умее свабодна, лёгка і прыгожа гаварыць

Купіла сасіскі, якія гатуюцца ў мікрахвалеўцы 1 хвіліну. Муж паклаў 6 штук і паставіў на 6 хвілін (для кожнай па адной хвіліне). Мужу 39 гадоў. Я стамілася ад яго.

kubravać — беларуская лацінка

Слова кубраваць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: