кубрэнне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова кубрэнне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	кубрэ́нне мн. кубрэ́нні
Родны каго? чаго?	кубрэ́ння мн. кубрэ́нняў
Давальны каму? чаму?	кубрэ́нню мн. кубрэ́нням
Вінавальны каго? што?	кубрэ́нне мн. кубрэ́нні
Творны кім? чым?	кубрэ́ннем мн. кубрэ́ннямі
Месны у кім? у чым?	кубрэ́нні мн. кубрэ́ннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Дурны сабака і на гаспадара брэша.

Прыказка.

бульба 2 кг
мука жытняя 250 г
мука пшанічная 250 г
яйкі 5 шт
лісічкі 500 г
тлустая смятана 800 г
сметанковае масла 200 г
сланечнікавы алей
рапсавы алей нефільтраваны (крыху)
кроп (на смак)
тонкая зялёная цыбуля (на смак)
соль, цукар, перац (на смак)

так, гэта дранік
пераасэнсаваны дранік

kubrennie — беларуская лацінка

Слова кубрэнне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: