аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова кубрэнне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
кубрэ́нне мн. кубрэ́нні |
| Родны каго? чаго? |
кубрэ́ння мн. кубрэ́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
кубрэ́нню мн. кубрэ́нням |
| Вінавальны каго? што? |
кубрэ́нне мн. кубрэ́нні |
| Творны кім? чым? |
кубрэ́ннем мн. кубрэ́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
кубрэ́нні мн. кубрэ́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
На лапату ды за хату.
Узяць венік ды на сметнік.
Старасць — гэта калі чалавек стамляецца жыць.
kubrennie — беларуская лацінка
Слова кубрэнне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік кубрэнне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове кувада + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› кубрава́ць (9)
(10) серабрэ́нне ‹
› ку́брык (6)
(12) пасерабрэ́нне ‹
› кубры́ць (7)
(8) зубрэ́нне ‹
› кубуемы (7)
(6) грэ́нне ‹
› кубуемы (7)
(9) мяздрэ́нне ‹
› кува́да (6)
(10) падазрэ́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.