кубрыць

гэта

дзеяслоў
незакончанае трыванне
непераходны
незваротны
2-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў кубрыць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	кубры́ць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я кубру́ мы кубры́м ты кубры́ш вы кубрыце́ ён, яна, яно кубры́ць яны кубра́ць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. кубры́ла м. кубры́ў н. кубры́ла мн. кубры́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты кубры́ вы кубры́це
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	кубручы́

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Ды што вам гаварыць, трашчоткам, — стары чамусьці раззлаваўся, махнуў рукой і лёг на печы. (Шамякін)

што такое трашчотка

28 гадоў.
Дзіцячыя спадзяванні: уласны дом, машына, кватэра, муж, двое дзяцей, бацькі на маім забеспячэнні.
Рэчаіснасць: купіла прыкалдэсны ражок для абутку.

kubryć — беларуская лацінка

Слова кубрыць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: