STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова зубрэнне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
зубрэ́нне мн. зубрэ́нні |
| Родны каго? чаго? |
зубрэ́ння мн. зубрэ́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
зубрэ́нню мн. зубрэ́нням |
| Вінавальны каго? што? |
зубрэ́нне мн. зубрэ́нні |
| Творны кім? чым? |
зубрэ́ннем мн. зубрэ́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
зубрэ́нні мн. зубрэ́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Усё жыццё авечка ваўкоў баялася, а з'еў яе пастух.
грузінская прыказка— Ну навошта ты панакупляла столькі віна?! Я ж прасіла купіць адну пляшку!
— Галя, адной не было.
zubrennie — беларуская лацінка
Слова зубрэнне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік зубрэнне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове зубчастасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› зубры́цца (8)
(9) удабрэнне ‹
› зубры́ць (7)
(10) серабрэ́нне ‹
› зубрэ́віцкі (10)
(12) пасерабрэ́нне ‹
› зубцо́вы (7)
(8) кубрэ́нне ‹
› зубчаста (8)
(6) грэ́нне ‹
› зубча́ста-планета́рны (19)
(9) мяздрэ́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Рукавічка.