STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова сяржант
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
сяржа́нт мн. сяржа́нты |
| Родны каго? чаго? |
сяржа́нта мн. сяржа́нтаў |
| Давальны каму? чаму? |
сяржа́нту мн. сяржа́нтам |
| Вінавальны каго? што? |
сяржа́нта мн. сяржа́нтаў |
| Творны кім? чым? |
сяржа́нтам мн. сяржа́нтамі |
| Месны у кім? у чым? |
сяржа́нце мн. сяржа́нтах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хвалілася рэдзька, што з мёдам смачная.
Хваліўся баравік шапкай, ды галавы пад ёй няма.
— Мілая, я ўсё зразумеў, вярніся да мяне, калі ласка!
— І што ты зразумеў?
— Што акрамя цябе я анікому не патрэбны!
siaržant — беларуская лацінка
Слова сяржант (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік сяржант — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове сярмяга + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› сярдзю́к (7)
(9) інтэнда́нт ‹
› сярдзю́чка (9)
(14) о́бер-інтэнда́нт ‹
› сярду́нчык (9)
(9) рэтарда́нт ‹
› сяржа́нцкі (9)
(11) сімпатыза́нт ‹
› Сяржу́к (6)
(4) ка́нт ‹
› сярмя́га (7)
(4) Ка́нт ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
