аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова сярдзючка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
сярдзю́чка мн. сярдзю́чкі |
| Родны каго? чаго? |
сярдзю́чкі мн. сярдзю́чак |
| Давальны каму? чаму? |
сярдзю́чцы мн. сярдзю́чкам |
| Вінавальны каго? што? |
сярдзю́чку мн. сярдзю́чак |
| Творны кім? чым? |
сярдзю́чкай, сярдзю́чкаю мн. сярдзю́чкамі |
| Месны у кім? у чым? |
сярдзю́чцы мн. сярдзю́чках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Тое з вадою не збяжыць.
— Зося, чаму вы пачалі граць на піяніна?
— У мяне са скрыпкі піва падала…
siardziučka — беларуская лацінка
Слова сярдзючка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік сярдзючка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове сярдунчык + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› сярдзі́тасць (11)
(8) гадзю́чка ‹
› сярдзі́ты (8)
(10) смярдзю́чка ‹
› сярдзю́к (7)
(10) смярдзю́чка ‹
› сярду́нчык (9)
(7) балю́чка ‹
› сяржа́нт (7)
(7) галю́чка ‹
› сяржа́нцкі (9)
(7) калю́чка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.