мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
табуля́та — назоўнік табуля́цыя — назоўнік
канцэпт

табулятар

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова табулятар
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 табуля́тар

мн.  табуля́тары
Родны
каго? чаго?		 табуля́тара

мн.  табуля́тараў
Давальны
каму? чаму?		 табуля́тару

мн.  табуля́тарам
Вінавальны
каго? што?		 табуля́тар

мн.  табуля́тары
Творны
кім? чым?		 табуля́тарам

мн.  табуля́тарамі
Месны
у кім? у чым?		 табуля́тары

мн.  табуля́тарах
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Хто пытае, той не блудзіць, хто шукае, той знаходзіць.
Не шукаючы, не знойдзеш = Шукай, дык знойдзеш.
Пашукай, як трэба, і знойдзеш, што трэба.


— Ах, я зноў хачу ў Парыж!
— О, а вы былі?
— Не, учора таксама хацела.


tabuliatar — беларуская лацінка

Слова табулятар (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік табулятар — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове табуляцыя + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› табулява́ны (10)

(12) рэтрансля́тар ‹

› табулягра́ма (11)

(16) тэлерэтрансля́тар ‹

› табуля́та (8)

(9) вабулятар ‹

› табуля́цыя (9)

(10) каагуля́тар ‹

› табу́н (5)

(14) гемакаагулятар ‹

› табу́нік (7)

(17) электракаагуля́тар ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

C2