STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова таўкач
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
таўка́ч мн. таўкачы́ |
| Родны каго? чаго? |
таўкача́ мн. таўкачо́ў |
| Давальны каму? чаму? |
таўкачу́ мн. таўкача́м |
| Вінавальны каго? што? |
таўкача́ мн. таўкачо́ў |
| Творны кім? чым? |
таўкачо́м мн. таўкача́мі |
| Месны у кім? у чым? |
таўкачу́ мн. таўкача́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Трапаць (мянціць, малоць) языком — гаварыць шмат і без толку, гаварыць бязглуздзіцу.
Час ідзе з рознай хуткасцю ў залежнасці ад таго, па які бок дзвярэй у дрыстальню вы знаходзіцеся.
taŭkač — беларуская лацінка
Слова таўкач (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік таўкач — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове таўкач + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› таўкані́ца (9)
(6) трука́ч ‹
› таўка́нне (8)
(6) стука́ч ‹
› таўкатня́ (8)
(6) лаўка́ч ‹
› таўкачава́ты (11)
(6) клыкач ‹
› таўка́чка (8)
(9) перамыкач ‹
› таўкачо́ўскі (11)
(13) бараперамыкач ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).