STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова тонкалучнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
тонкалу́чнік мн. тонкалу́чнікі |
| Родны каго? чаго? |
тонкалу́чніку мн. тонкалу́чнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
тонкалу́чніку мн. тонкалу́чнікам |
| Вінавальны каго? што? |
тонкалу́чнік мн. тонкалу́чнікі |
| Творны кім? чым? |
тонкалу́чнікам мн. тонкалу́чнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
тонкалу́чніку мн. тонкалу́чніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Чужое ўзяць — сваё згубіць.
Не бяры чужога: аддасі сваё.
Ты па чужое, а чорт па тваё.
— А калі вы пачалі працаваць у гэтай кампаніі?
— Калі мне прыгразілі звальненнем.
tonkalučnik — беларуская лацінка
Слова тонкалучнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік тонкалучнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове тонкамер + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› тонкалі́сты (10)
(6) лучні́к ‹
› тонкалускава́ты (14)
(6) лу́чнік ‹
› тонкалускава́ты (14)
(11) танкалу́чнік ‹
› тонкаме́р (8)
(8) адлу́чнік ‹
› тонкаме́рны (10)
(13) вуглеадлу́чнік ‹
› тонкано́г (8)
(7) злу́чнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
