мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
лу́чнік — назоўнік лу́чніца — назоўнік
канцэпт

лучнік

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова лучнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
лучні́к

мн.  лучнікі́
Родны
каго? чаго?
лучніка́

мн.  лучніко́ў
Давальны
каму? чаму?
лучніку́

мн.  лучніка́м
Вінавальны
каго? што?
лучні́к

мн.  лучнікі́
Творны
кім? чым?
лучніко́м

мн.  лучніка́мі
Месны
у кім? у чым?
лучніку́

мн.  лучніка́х
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Абы здароўе, а жыццё будзе.

Прыказкі і прымаўкі ў дзвюх кнігах (1976)

Горадня — места з Магдэбургскім правам ад 1391 г. На працягу XIV—XVIII стст. горад спрачаўся з Вільняй па багацці і прыгажосці і лічыўся другой сталіцай Вялікага Княства Літоўскага. У Рэчы Паспалітай быў назначаны месцам генеральных соймаў, на якіх абмяркоўваліся пытанні знешняй і ўнутранай палітыкі. У канцы XVIII ст. у Горадні заснавана друкарня, якая выдавала кнігі на беларускай мове.


lučnik — беларуская лацінка

Слова лучнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік лучнік — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове лучніца + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


лучко́вы (7)

(8) сугу́чнік

лу́чна (5)

(7) аку́чнік

лу́чнасць (8)

(8) даку́чнік

лу́чніца (7)

(11) танкалу́чнік

лу́чны (5)

(11) тонкалу́чнік

лучо́к (5)

(8) адлу́чнік


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

гісторыя сабак