STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова сугучнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
сугу́чнік мн. сугу́чнікі |
| Родны каго? чаго? |
сугу́чніка мн. сугу́чнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
сугу́чніку мн. сугу́чнікам |
| Вінавальны каго? што? |
сугу́чнік мн. сугу́чнікі |
| Творны кім? чым? |
сугу́чнікам мн. сугу́чнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
сугу́чніку мн. сугу́чніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
ні качка, ні швачка — пра жанчыну, не здатную ні да якой справы
прыдумайце прымаўку пра такога ж мужчыну— Ты абяцаў ажаніцца са мной гэтым летам...
— Давай будзем шчырымі: хіба гэта лета?!
suhučnik — беларуская лацінка
Слова сугучнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік сугучнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове сугучча + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› сугу́к (5)
(9) нашчо́чнік ‹
› сугу́чна (7)
(8) мяшо́чнік ‹
› сугу́чнасць (10)
(11) фабза́вучнік ‹
› сугу́чны (7)
(7) аку́чнік ‹
› сугу́чча (7)
(8) даку́чнік ‹
› су́д (3)
(6) лу́чнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
