мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
сугу́чнасць — назоўнік сугу́чны — прыметнік
канцэпт

сугучнік

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова сугучнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 сугу́чнік

мн.  сугу́чнікі
Родны
каго? чаго?		 сугу́чніка

мн.  сугу́чнікаў
Давальны
каму? чаму?		 сугу́чніку

мн.  сугу́чнікам
Вінавальны
каго? што?		 сугу́чнік

мн.  сугу́чнікі
Творны
кім? чым?		 сугу́чнікам

мн.  сугу́чнікамі
Месны
у кім? у чым?		 сугу́чніку

мн.  сугу́чніках
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

абе́руч / абе́ручкі — абедзвюма рукамі


— Афіцыянт! Не бачу курыцы ў курыным булёне! Патанула ці што?
— Ну чаму адразу «патанула»? Памылася і пайшла…


suhučnik — беларуская лацінка

Слова сугучнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік сугучнік — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове сугучча + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› сугу́к (5)

(9) нашчо́чнік ‹

› сугу́чна (7)

(8) мяшо́чнік ‹

› сугу́чнасць (10)

(11) фабза́вучнік ‹

› сугу́чны (7)

(7) аку́чнік ‹

› сугу́чча (7)

(8) даку́чнік ‹

› су́д (3)

(6) лу́чнік ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

ваша зарплата