STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дакучнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
даку́чнік мн. даку́чнікі |
| Родны каго? чаго? |
даку́чніка мн. даку́чнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
даку́чніку мн. даку́чнікам |
| Вінавальны каго? што? |
даку́чніка мн. даку́чнікаў |
| Творны кім? чым? |
даку́чнікам мн. даку́чнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
даку́чніку мн. даку́чніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Праўду бо кажуць: не гані каня дубцом, а гані аўсом.
Памятаеш, як не спаў да раніцы, з цікавасцю перапісваючыся з кімсьці? Дзе цяпер усе гэтыя людзі? Лепей бы ты спаў.
dakučnik — беларуская лацінка
Слова дакучнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дакучнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дакучніца + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› даку́члівы (9)
(11) фабза́вучнік ‹
› даку́чна (7)
(8) сугу́чнік ‹
› даку́чнасць (10)
(7) аку́чнік ‹
› даку́чніца (9)
(6) лу́чнік ‹
› даку́чны (7)
(6) лучні́к ‹
› даку́чыць (8)
(11) танкалу́чнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
