мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
даку́чнасць — назоўнік даку́чніца — назоўнік
канцэпт

дакучнік

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова дакучнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
даку́чнік

мн.  даку́чнікі
Родны
каго? чаго?
даку́чніка

мн.  даку́чнікаў
Давальны
каму? чаму?
даку́чніку

мн.  даку́чнікам
Вінавальны
каго? што?
даку́чніка

мн.  даку́чнікаў
Творны
кім? чым?
даку́чнікам

мн.  даку́чнікамі
Месны
у кім? у чым?
даку́чніку

мн.  даку́чніках
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

мянці́ць — што, чым і без дапаўнення — гаварыць многа і без толку, гаварыць бязглуздзіцу; трапацца, лапатаць
мянта́шка — пра таго, хто многа і без толку гаворыць; трапло (пераноснае значэнне)

Языкі быццам з прывязі пазрываліся і мянцілі немаведама што. (Сабаленка)

Зайдзі на галоўную старонку.
Напішы ў анаграмы сваё імя і націсні спецпошук.
Цяпер ты ведаеш, хто ты насамрэч.

starnik.by

dakučnik — беларуская лацінка

Слова дакучнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік дакучнік — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове дакучніца + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


даку́члівы (9)

(11) фабза́вучнік

даку́чна (7)

(8) сугу́чнік

даку́чнасць (10)

(7) аку́чнік

даку́чніца (9)

(6) лу́чнік

даку́чны (7)

(6) лучні́к

даку́чыць (8)

(11) танкалу́чнік


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

месца для рыдалкі