аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова акучнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
аку́чнік мн. аку́чнікі |
| Родны каго? чаго? |
аку́чніка мн. аку́чнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
аку́чніку мн. аку́чнікам |
| Вінавальны каго? што? |
аку́чнік мн. аку́чнікі |
| Творны кім? чым? |
аку́чнікам мн. аку́чнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
аку́чніку мн. аку́чніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
з душы верне — пра што-н. вельмі непрыемнае, агіднае
— Тата, што такое некампетэнтнасць і абыякавасць?
— Я не ведаю, мне да лямпачкі.
akučnik — беларуская лацінка
Слова акучнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік акучнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове акушэр + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› аку́чванне (9)
(8) мяшо́чнік ‹
› аку́чвацца (9)
(11) фабза́вучнік ‹
› аку́чваць (8)
(8) сугу́чнік ‹
› акучыцца (8)
(8) даку́чнік ‹
› аку́чыць (7)
(6) лу́чнік ‹
› акушэ́р (6)
(6) лучні́к ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.