Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

тор¹, -а, мужчынскі род
  1. Дарога, след, пакінуты калёсамі. Брук на дарозе ляжаў няроўны, калдобісты, месцамі яго зусім неставала, і гор ад калёс зварочваў з абочыны на сярэдзіну шашы. ← Іван Пташнікаў.
  2. пераноснае значэнне Кірунак дзейнасці; шлях. На другі дзень, 1 студзеня 1919 года, хадзіў я з Юзяю абедаць на Варонюю, і жыццё ішло там сваім звычайным горам. ← Максім Гарэцкі. [Сын] за чужым не цягне возам, А хоча свой пракласці тор. ← Якуб Колас.
тор², -а, мужчынскі род
  спецыяльны тэрмін Геаметрычнае цела, якое ўтвараецца вярчэннем круга каля восі, што ляжыць у яго плоскасці, але не перасякае яго.
   [Лац. torus — выпукласць.]
тор³, -а, мужчынскі род
  Адзінка ціску, якая ўжываецца пры вакуумных вымярэннях.

❌

тор

гэта

— геаметрычнае цела; адзінка ціску

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова тор
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	то́р мн. то́ры
Родны каго? чаго?	то́ра мн. то́раў
Давальны каму? чаму?	то́ру мн. то́рам
Вінавальны каго? што?	то́р мн. то́ры
Творны кім? чым?	то́рам мн. то́рамі
Месны у кім? у чым?	то́ры мн. то́рах
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

як скура́т на агні́ (круціцца, выкручвацца) — даказваць сваю непрычыннасць, невінаватасць у якой-н. справе, звычайна нядобрай, выгароджваць сябе; празмерна, залішне выкручвацца

Слова тор (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік тор — у родным, давальным, творным і месным склоне

тор

Навігатар

Мемчыкі