STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова трушчоба
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
трушчо́ба мн. трушчо́бы |
| Родны каго? чаго? |
трушчо́бы мн. трушчо́б |
| Давальны каму? чаму? |
трушчо́бе мн. трушчо́бам |
| Вінавальны каго? што? |
трушчо́бу мн. трушчо́бы |
| Творны кім? чым? |
трушчо́бай, трушчо́баю мн. трушчо́бамі |
| Месны у кім? у чым? |
трушчо́бе мн. трушчо́бах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
З вялікага грому малы дождж бывае.
— Падымі мяне па-над зямлёю, падымі мяне ў светлы абшар!
— Паважаны, выйдзіце з ліфта, гэта апошні паверх.
truščoba — беларуская лацінка
Слова трушчоба (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік трушчоба — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове трушчобіна + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› тру́шчанне (9)
(9) тэхвучо́ба ‹
› тру́шчаны (8)
(7) чашчо́ба ‹
› тру́шчаны (8)
(7) гушчо́ба ‹
› трушчо́біна (10)
(8) хрушчо́ба ‹
› трушчо́бны (9)
(4) арба́ ‹
› тру́шчыцца (9)
(5) фа́рба ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
анягож, аняж — вядома (ж), а як жа, так // няўжо