аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова трыбух
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
трыбу́х мн. трыбухі́ |
| Родны каго? чаго? |
трыбуха́ мн. трыбухо́ў |
| Давальны каму? чаму? |
трыбуху́ мн. трыбуха́м |
| Вінавальны каго? што? |
трыбу́х мн. трыбухі́ |
| Творны кім? чым? |
трыбухо́м мн. трыбуха́мі |
| Месны у кім? у чым? |
трыбуху́ мн. трыбуха́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто працуе, таму і шанцуе.
— Мама, а калі я дажджавога чарвяка разрэжу, то яго палавінкі будуць сябраваць?
— З табой — не!
trybuch — беларуская лацінка
Слова трыбух (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік трыбух — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове трыбухатасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› трыбуна́т (8)
(10) гідравы́бух ‹
› трыбу́ннасць (11)
(10) мікравы́бух ‹
› трыбу́нны (8)
(10) супервыбух ‹
› трыбухава́ты (11)
(3) ву́х ‹
› трыбуха́тасць (12)
(7) аблаву́х ‹
› трыбуха́ты (9)
(8) віславу́х ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.