віславух

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова віславух
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	віславу́х мн. віславу́хі
Родны каго? чаго?	віславу́ха мн. віславу́хаў
Давальны каму? чаму?	віславу́ху мн. віславу́хам
Вінавальны каго? што?	віславу́ха мн. віславу́хаў
Творны кім? чым?	віславу́хам мн. віславу́хамі
Месны у кім? у чым?	віславу́ху мн. віславу́хах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

Мужчыны больш вынослівыя за жанчын: жанчына паляжыць крышачку — і не вытрымлівае, ідзе нешта рабіць. А мужчына ляжыць сабе далей, цярпіць.

vislavuch — беларуская лацінка

Слова віславух (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: