абоз

Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

абоз, -у, мужчынскі род
  1. Чарада фурманак, падвод з людзьмі або паклажаю ў дарозе. Ехаць у абозе. ▪ Гадзіны ў дзве папоўдні цэлы абоз сялянскіх фурманак, наладаваных жыўнасцю, прадуктамі і фуражом, выехаў з вёскі. ← Якуб Колас.
  2. Сукупнасць транспартных сродкаў спецыяльнага прызначэння. Пажарны абоз. ▪ Пачалося наступленне. Па шашы ў напрамку фронту ішлі нашы штабы і абозы з раненымі, абапал, па ўзгорках баявыя часці. ← Рыгор Няхай.
  •••
  Чырвоны абоз — абоз, які арганізоўваўся сялянамі для здачы збожжа па цвёрдых цэнах на дзяржаўныя ссыпныя пункты. Плывуць па шляхах Беларусі Абозы чырвоныя з хлебам. ← Янка Купала.
  Выгнаць (пагнаць) у абоз — прымусіць каго-н. з яго транспартнымі сродкамі несці службу ў вайсковым абозе. Але аднойчы зранку легіянеры выгналі яго ў абоз. ← Кузьма Чорны.
  Ехаць (паехаць) у абоз — быць мабілізаваным у вайсковы абоз. Вось чаму зімой і ўлетку Я ў абоз так езджу рэдка. ← Кандрат Крапіва.
  Цягнуцца (плесціся, адседжвацца) у абозе гл. цягнуцца.

❌

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	або́з мн. або́зы
Родны каго? чаго?	або́зу мн. або́заў
Давальны каму? чаму?	або́зу мн. або́зам
Вінавальны каго? што?	або́з мн. або́зы
Творны кім? чым?	або́зам мн. або́замі
Месны у кім? у чым?	або́зе мн. або́зах
Клічная форма	— мн. —

Слова абоз (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік абоз — у родным, давальным, творным і месным склоне

Навігатар

Мемчыкі