STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова трэпанацыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
трэпана́цыя мн. трэпана́цыі |
| Родны каго? чаго? |
трэпана́цыі мн. трэпана́цый |
| Давальны каму? чаму? |
трэпана́цыі мн. трэпана́цыям |
| Вінавальны каго? што? |
трэпана́цыю мн. трэпана́цыі |
| Творны кім? чым? |
трэпана́цыяй, трэпана́цыяю мн. трэпана́цыямі |
| Месны у кім? у чым? |
трэпана́цыі мн. трэпана́цыях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
У чужых руках пірог вялікі.
На чужое дабро вочы гараць.
У суседа ўсё лепшае.
Ну не могуць беларусы, каб нешта называлася адным словам. На кожны від вадкасці трэба па некалькі слоў: пасудзіна для вады (шклянка-конаўка-кварта-карэц), для віна (келіх-чара), для піва (куфель-кухаль), для гарэлкі (чарка-стопка-кілішак). І толькі каву ды гарбату п'юць з кубка.
мованацыкі: з філіжанкі!trepanacyja — беларуская лацінка
Слова трэпанацыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік трэпанацыя — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове трэпанг + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› трэпанава́ць (11)
(10) дэплана́цыя ‹
› трэпанава́ць (11)
(8) эмана́цыя ‹
› трэпанацы́йны (12)
(10) тампана́цыя ‹
› трэпа́нг (7)
(9) карана́цыя ‹
› трэпа́нгавы (10)
(13) рок-карана́цыя ‹
› трэ́сачка (8)
(8) прана́цыя ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
