аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова эманацыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
эмана́цыя мн. эмана́цыі |
| Родны каго? чаго? |
эмана́цыі мн. эмана́цый |
| Давальны каму? чаму? |
эмана́цыі мн. эмана́цыям |
| Вінавальны каго? што? |
эмана́цыю мн. эмана́цыі |
| Творны кім? чым? |
эмана́цыяй, эмана́цыяю мн. эмана́цыямі |
| Месны у кім? у чым? |
эмана́цыі мн. эмана́цыях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
капа́ч — пра марудлівага, лянівага чалавека
— Капач ты з-пад цёмнае хмары, хлеба замясіць не ўмееш, хаты ніколі, як людзі, не падмяцеш! (Якуб Колас)
Стваральнік сусвету: Я дарую табе найвялікшы шанс. У цябе ёсць толькі адно пытанне, якое ты можаш мне задаць.
Я: Якое?
emanacyja — беларуская лацінка
Слова эманацыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік эманацыя — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове эманометр + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› эмалява́ны (9)
(8) крэма́цыя ‹
› эма́н (4)
(5) на́цыя ‹
› эманацы́йны (10)
(10) дэплана́цыя ‹
› эмано́метр (9)
(10) тампана́цыя ‹
› эмансіпава́на (12)
(10) трэпана́цыя ‹
› эмансіпава́ны (12)
(9) карана́цыя ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.