STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова туніка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
туні́ка мн. туні́кі |
| Родны каго? чаго? |
туні́кі мн. туні́к |
| Давальны каму? чаму? |
туні́цы мн. туні́кам |
| Вінавальны каго? што? |
туні́ку мн. туні́кі |
| Творны кім? чым? |
туні́кай, туні́каю мн. туні́камі |
| Месны у кім? у чым? |
туні́цы мн. туні́ках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Як клічуць, так і адклікаюцца.
Каб зразумець рэкурсію, неабходна спачатку зразумець рэкурсію.
tunika — беларуская лацінка
Слова туніка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік туніка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове туніката + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ту́ндрава-бало́тны (16)
(9) дыято́ніка ‹
› ту́ндравы (8)
(6) фо́ніка ‹
› туне́ц (5)
(8) эўфо́ніка ‹
› тунікападо́бны (13)
(12) намкіраўніка ‹
› тунікападо́бны (13)
(7) тэ́хніка ‹
› туніка́та (8)
(10) заатэ́хніка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Хацелі б тут жыць?