STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова туніката
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
туніка́та мн. туніка́ты |
| Родны каго? чаго? |
туніка́ты мн. туніка́т |
| Давальны каму? чаму? |
туніка́це мн. туніка́там |
| Вінавальны каго? што? |
туніка́ту мн. туніка́т |
| Творны кім? чым? |
туніка́тай, туніка́таю мн. туніка́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
туніка́це мн. туніка́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто поле троіць, той хлеб кроіць.
Прыказка.— Чаму ты спазніўся?
— Позна выйшаў з дому.
— А раней нельга было выйсці?
— Ужо позна было раней выходзіць.
tunikata — беларуская лацінка
Слова туніката (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік туніката — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове тунісец + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› туні́ка (6)
(6) така́та ‹
› тунікападо́бны (13)
(7) стака́та ‹
› тунікападо́бны (13)
(8) апліка́та ‹
› Туні́с (5)
(7) спіка́та ‹
› туні́сец (7)
(7) танката́ ‹
› туні́ска (7)
(7) гарката́ ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
