Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 ту́пік, -а, мужчынскі род
  Паўночная марская птушка сямейства чысцікавых з моцнай, сціснутай з бакоў дзюбай.
 тупі́к, -а́, мужчынскі род
  1. Вуліца, завулак, якія не маюць скразнога праходу, праезду. Завулкі заводзілі часамі вандроўніка ў тупікі, дзе далей не было дарогі. ← Якуб Колас. // Праход, прастора, якія не маюць далейшага выхаду, прадаўжэння; адсутнасць праходу, прадаўжэння чаго-н., у чым-н. Лізагуб паспеў давесці яго да самага акна ў тупіку калідора, і толькі тут Алесь вызваліў локаць. ← Уладзімір Караткевіч. Упершыню за тысячагоддзі ганарлівая, нястрымная ў сваёй хадзе рэчка спынілася, уперлася ў тупік. ← Платон Галавач.
  2. Чыгуначны станцыйны пуць, злучаны з іншымі пуцямі толькі адным канцом. з'ездзіўся вагон, пастарэў. Паставілі яго ў тупік пад жыллё. ← Міхась Лынькоў. На станцыю Хазарычы цягнік прыйшоў у нядзелю на світанні. Гэта была канцавая станцыя-тупік. ← Раман Сабаленка. Пакуль рыхтаваўся састаў, вагон, у якім ехала Наталля Аляксееўна, адчапілі і загналі ў тупік аж на шэсць гадзін. ← Алена Васілевіч.
  3. пераноснае значэнне Безвыходнае становішча. [Свідраль] адчуў сябе ў тупіку, з якога ў думках сваіх не знаходзіў выйсця. ← Ігнат Дуброўскі. І як заўсёды, нягледзячы на Алесева красамоўства, Кастусь заганяў яго ў тупік. ← Мікола Ваданосаў.
  •••
  Зайсці ў тупік гл. зайсці.
  Ставіць у тупік гл. ставіць.
  Стаць у тупік гл. стаць.