аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова тыёкіслата
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
тыёкіслата́ мн. — |
| Родны каго? чаго? |
тыёкіслаты́ мн. — |
| Давальны каму? чаму? |
тыёкіслаце́ мн. — |
| Вінавальны каго? што? |
тыёкіслату́ мн. — |
| Творны кім? чым? |
тыёкіслато́й, тыёкіслато́ю мн. — |
| Месны у кім? у чым? |
тыёкіслаце́ мн. — |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
жыгу́чка, пяку́чка — пякучая крапіва́ з дробным лісцем
— І хто мы з табой цяпер, сябры ці палюбоўнікі?..
Ён стаяў ля акна і маўчаў…
— Кім бы ты хацеў быць? — спытала яна зноў.
Ён паглядзеў у акно, на зорнае неба, і летуценна адказаў:
— Астранаўтам!
tyjokislata — беларуская лацінка
Слова тыёкіслата (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік тыёкіслата — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове тызамід + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› тыднё́вік (8)
(18) алкілсульфакіслата ‹
› тыднё́вы (7)
(19) бензолсульфакіслата ‹
› тыёзлучэ́нне (11)
(12) вуглекіслата́ ‹
› тызамід (7)
(8) светлата́ ‹
› тызаніезіё́з (11)
(7) кашла́та ‹
› ты́к (3)
(4) ма́та ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.