аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова тыніна
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
тыні́на мн. тыні́ны |
| Родны каго? чаго? |
тыні́ны мн. тыні́н |
| Давальны каму? чаму? |
тыні́не мн. тыні́нам |
| Вінавальны каго? што? |
тыні́ну мн. тыні́ны |
| Творны кім? чым? |
тыні́най, тыні́наю мн. тыні́намі |
| Месны у кім? у чым? |
тыні́не мн. тыні́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не ўсякія чатыры рукі лепей за дзве.
Беларус: Я стесняюсь говорить на белорусском языке, боюсь наделать ошибок и выглядеть глупо.
Усе: Спрабуй! Мы падтрымаем!
Беларус: Ну добра, як справы?
Усе: Гэта не па-беларуску! Чытай класікаў, нікчэмнік!
tynina — беларуская лацінка
Слова тыніна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік тыніна — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове тынк + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› тындалізава́ны (13)
(9) збажы́ніна ‹
› тындалізава́ны (13)
(8) палы́ніна ‹
› тындаліза́цыя (12)
(8) я́блыніна ‹
› ты́нк (4)
(9) стачы́ніна ‹
› тынкава́льны (11)
(8) лучы́ніна ‹
› тынкава́нне (10)
(9) ляшчы́ніна ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.