аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова тынк
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ты́нк мн. ты́нкі |
| Родны каго? чаго? |
ты́нку мн. ты́нкаў |
| Давальны каму? чаму? |
ты́нку мн. ты́нкам |
| Вінавальны каго? што? |
ты́нк мн. ты́нкі |
| Творны кім? чым? |
ты́нкам мн. ты́нкамі |
| Месны у кім? у чым? |
ты́нку мн. ты́нках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Я не я і хата не мая.
А мне да таго ні спераду, ні ззаду.
Гэта мне ані баліць, ані свярбіць.
Дарослае жыццё — гэта калі ты любіш усе рэлігійныя святы, таму што ў гэты дзень падвойная аплата змены на заводзе.
tynk — беларуская лацінка
Слова тынк (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік тынк — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове тынкаванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› тындалізава́ны (13)
(4) ры́нк ‹
› тындаліза́цыя (12)
(13) ске́йтынг-ры́нк ‹
› тыні́на (6)
(5) бры́нк ‹
› тынкава́льны (11)
(4) цы́нк ‹
› тынкава́нне (10)
(5) сцы́нк ‹
› тынкава́ны (9)
(5) Фрэ́нк ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.