аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова тыф
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ты́ф мн. ты́фы |
| Родны каго? чаго? |
ты́фу мн. ты́фаў |
| Давальны каму? чаму? |
ты́фу мн. ты́фам |
| Вінавальны каго? што? |
ты́ф мн. ты́фы |
| Творны кім? чым? |
ты́фам мн. ты́фамі |
| Месны у кім? у чым? |
ты́фе мн. ты́фах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Чужое ўзяць — сваё згубіць.
Не бяры чужога: аддасі сваё.
Ты па чужое, а чорт па тваё.
— А Толік выйдзе?
— Толік памёр.
— А скіньце мяч!
tyf — беларуская лацінка
Слова тыф (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік тыф — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове тыфдрук + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› Тытыка́ка (8)
(7) апо́крыф ‹
› тытыка́кскі (10)
(7) тэнэры́ф ‹
› тытэ́стар (8)
(5) шэры́ф ‹
› тыфдру́к (7)
(7) параты́ф ‹
› тыфлало́гія (10)
(6) масты́ф ‹
› тыфлапедагагі́чны (16)
(10) бульмасты́ф ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.