апокрыф

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова апокрыф
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	апо́крыф мн. апо́крыфы
Родны каго? чаго?	апо́крыфа мн. апо́крыфаў
Давальны каму? чаму?	апо́крыфу мн. апо́крыфам
Вінавальны каго? што?	апо́крыф мн. апо́крыфы
Творны кім? чым?	апо́крыфам мн. апо́крыфамі
Месны у кім? у чым?	апо́крыфе мн. апо́крыфах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

капа́ч — пра марудлівага, лянівага чалавека
— Капач ты з-пад цёмнае хмары, хлеба замясіць не ўмееш, хаты ніколі, як людзі, не падмяцеш! (Якуб Колас)

прызнайся: ты не ўмееш замясіць хлеба і хату тваю падмятае робат

— Вы пакутуеце ад алкагалізму?
— Не, мне падабаецца.

apokryf — беларуская лацінка

Слова апокрыф (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: