аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова апока
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
апо́ка мн. апо́кі |
| Родны каго? чаго? |
апо́кі мн. апо́к |
| Давальны каму? чаму? |
апо́цы мн. апо́кам |
| Вінавальны каго? што? |
апо́ку мн. апо́кі |
| Творны кім? чым? |
апо́кай, апо́каю мн. апо́камі |
| Месны у кім? у чым? |
апо́цы мн. апо́ках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як вол да карэ́ты — зусім не (прыйсціся да чаго-н.); пра таго, хто аказаўся недарэчным у нейкіх абставінах
Дарагі дзённік, сёння мне зноў ніхто не перавёў сто мільёнаў долараў. Сіл цярпець гэтае паскудства больш няма.
apoka — беларуская лацінка
Слова апока (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік апока — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове апокапа + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› апо́йка (6)
(4) мо́ка ‹
› апо́йкавы (8)
(8) адзіно́ка ‹
› апо́йны (6)
(7) Арыно́ка ‹
› апо́кавы (7)
(6) баро́ка ‹
› апо́капа (7)
(6) маро́ка ‹
› апо́крыф (7)
(6) Маро́ка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.