аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова апойка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
апо́йка мн. апо́йкі |
| Родны каго? чаго? |
апо́йкі мн. апо́ек |
| Давальны каму? чаму? |
апо́йцы мн. апо́йкам |
| Вінавальны каго? што? |
апо́йку мн. апо́йкі |
| Творны кім? чым? |
апо́йкай, апо́йкаю мн. апо́йкамі |
| Месны у кім? у чым? |
апо́йцы мн. апо́йках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Кожны па-свойму дурнее.
— Скажыце, калі я пайду па гэтай вуліцы, там будзе вакзал?
— Ведаеце, ён там будзе, нават калі вы туды не пойдзеце.
apojka — беларуская лацінка
Слова апойка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік апойка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове апока + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› апо́йванне (9)
(9) прасло́йка ‹
› апо́йвацца (9)
(9) рассло́йка ‹
› апо́йваць (8)
(8) пагно́йка ‹
› апо́йкавы (8)
(9) вадапо́йка ‹
› апо́йны (6)
(7) папо́йка ‹
› апо́ка (5)
(6) кро́йка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.