STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова тыфус
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ты́фус мн. ты́фусы |
| Родны каго? чаго? |
ты́фусу мн. ты́фусаў |
| Давальны каму? чаму? |
ты́фусу мн. ты́фусам |
| Вінавальны каго? што? |
ты́фус мн. ты́фусы |
| Творны кім? чым? |
ты́фусам мн. ты́фусамі |
| Месны у кім? у чым? |
ты́фусе мн. ты́фусах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Я не я і хата не мая.
А мне да таго ні спераду, ні ззаду.
Гэта мне ані баліць, ані свярбіць.
— Тата, я атрымаў пасведчанне кіроўцы.
— Дык у цябе ж машыны няма.
— Дык у цябе ёсць.
— Дык я і без твайго пасведчання на ёй езджу.
tyfus — беларуская лацінка
Слова тыфус (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік тыфус — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове тыханне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› тыфо́ідны (8)
(8) спі́рытус ‹
› тыфо́н (5)
(6) хія́тус ‹
› тыфулё́з (7)
(7) аска́фус ‹
› ты́х (3)
(5) Ба́хус ‹
› ты́ханне (7)
(6) ра́дыус ‹
› ты́хаць (6)
(9) трырадыус ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
