STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова спірытус
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
спі́рытус мн. — |
| Родны каго? чаго? |
спі́рытусу мн. — |
| Давальны каму? чаму? |
спі́рытусу мн. — |
| Вінавальны каго? што? |
спі́рытус мн. — |
| Творны кім? чым? |
спі́рытусам мн. — |
| Месны у кім? у чым? |
спі́рытусе мн. — |
| Клічная форма | — мн. — |
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
спіры́тус мн. — |
| Родны каго? чаго? |
спіры́тусу мн. — |
| Давальны каму? чаму? |
спіры́тусу мн. — |
| Вінавальны каго? што? |
спіры́тус мн. — |
| Творны кім? чым? |
спіры́тусам мн. — |
| Месны у кім? у чым? |
спіры́тусе мн. — |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Свой над вірам патрасе, але ў вір не панясе.
Нарадзіўся.
Даведаўся, што бацькі антыпрышчэпачнікі.
Памёр.
spirytus — беларуская лацінка
Слова спірытус (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік спірытус — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове спірытус + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› спірытуалісты́чны (16)
(6) Пунтус ‹
› спірытуа́льна (12)
(7) або́ртус ‹
› спірытуа́льны (12)
(4) сту́с ‹
› спірыты́зм (9)
(6) хія́тус ‹
› спірыты́чна (10)
(7) аска́фус ‹
› спірыты́чны (10)
(5) ты́фус ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
