мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
тэасо́фія — назоўнік тэасо́фскі — прыметнік
канцэпт

тэасофка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова тэасофка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 тэасо́фка

мн.  тэасо́фкі
Родны
каго? чаго?		 тэасо́фкі

мн.  тэасо́фак
Давальны
каму? чаму?		 тэасо́фцы

мн.  тэасо́фкам
Вінавальны
каго? што?		 тэасо́фку

мн.  тэасо́фак
Творны
кім? чым?		 тэасо́фкай, тэасо́фкаю

мн.  тэасо́фкамі
Месны
у кім? у чым?		 тэасо́фцы

мн.  тэасо́фках
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

фат — пусты, пошлы чалавек, які любіць рысавацца, пазіраваць

параўн.: франт

Разумны чалавек усё жыццё вучыцца, а дурань і так усё ведае.


teasofka — беларуская лацінка

Слова тэасофка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік тэасофка — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове тэатр + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› тэасафі́чны (10)

(7) агра́фка ‹

› тэасо́ф (6)

(5) ша́фка ‹

› тэасо́фія (8)

(12) антрапасо́фка ‹

› тэасо́фскі (9)

(5) пахка ‹

› тэа́тр (5)

(6) кро́хка ‹

› тэатразна́вец (12)

(5) пу́хка ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

час не шкадуе

не щадить никого — не даваць літасці нікому (не шкадаваць нікога)