тэбянёўка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова тэбянёўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	тэбянё́ўка мн. тэбянё́ўкі
Родны каго? чаго?	тэбянё́ўкі мн. тэбянё́вак
Давальны каму? чаму?	тэбянё́ўцы мн. тэбянё́ўкам
Вінавальны каго? што?	тэбянё́ўку мн. тэбянё́ўкі
Творны кім? чым?	тэбянё́ўкай, тэбянё́ўкаю мн. тэбянё́ўкамі
Месны у кім? у чым?	тэбянё́ўцы мн. тэбянё́ўках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

Твой дзед пад Грунвальдам абараніў краіну, а ты ўсё збаёдаў.

tebianioŭka — беларуская лацінка

Слова тэбянёўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: