STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова мураўёўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
мураўё́ўка мн. мураўё́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
мураўё́ўкі мн. мураўё́вак |
| Давальны каму? чаму? |
мураўё́ўцы мн. мураўё́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
мураўё́ўку мн. мураўё́ўкі |
| Творны кім? чым? |
мураўё́ўкай, мураўё́ўкаю мн. мураўё́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
мураўё́ўцы мн. мураўё́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто сябе хваліць, няхай таго пярун спаліць.
Не хвалі сябе, няхай людзі пахваляць.
Чужая пахвала як гром грыміць, а самахвальства смярдзіць.
Ай эм сэксі энд Ай ноў іт.
© Беларуская мова
muraŭjoŭka — беларуская лацінка
Слова мураўёўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік мураўёўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове мураўка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› му́рамы (6)
(9) тэбянё́ўка ‹
› мурані́ца (8)
(10) крамянё́ўка ‹
› Мураўё́ў (7)
(14) двухступянё́ўка ‹
› мураўё́ўскі (10)
(10) пагасцё́ўка ‹
› мура́ўка (7)
(7) пуцё́ўка ‹
› мура́ш (5)
(10) турпуцё́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
