STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова аўцабык
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
аўцабы́к мн. аўцабыкі́ |
| Родны каго? чаго? |
аўцабыка́ мн. аўцабыко́ў |
| Давальны каму? чаму? |
аўцабыку́ мн. аўцабыка́м |
| Вінавальны каго? што? |
аўцабыка́ мн. аўцабыко́ў |
| Творны кім? чым? |
аўцабыко́м мн. аўцабыка́мі |
| Месны у кім? у чым? |
аўцабыку́ мн. аўцабыка́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
І на вяроўцы (ланцугом) не зацягнеш каго — пра таго, хто рашуча адмаўляецца ісці куды-н., рабіць што-н.
— Вы так молада выглядаеце, у чым ваш сакрэт?
— Мне дваццаць.
aŭcabyk — беларуская лацінка
Слова аўцабык (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік аўцабык — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове аўцаматка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› аўтэнты́чнасць (13)
(4) абы́к ‹
› аўтэнты́чны (10)
(8) сарнабы́к ‹
› аўтэнціфікацыя (14)
(8) сернабы́к ‹
› аўцама́тка (9)
(8) аленябы́к ‹
› аўча́р (5)
(3) вы́к ‹
› аўча́рка (7)
(5) на́вык ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
