STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова аўчарнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
аўча́рнік мн. аўча́рнікі |
| Родны каго? чаго? |
аўча́рніка мн. аўча́рнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
аўча́рніку мн. аўча́рнікам |
| Вінавальны каго? што? |
аўча́рнік мн. аўча́рнікі |
| Творны кім? чым? |
аўча́рнікам мн. аўча́рнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
аўча́рніку мн. аўча́рніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
насок паглядае ў пясок — пра таго, хто неўзабаве (гадоў праз 50) сыдзе на вечны спакой
час да Пана Бога пайсці / пара да Адама / пара да Абрагама на піваШто беларусы прывязуць з Польшчы і чаму гэта bardzo kurwa zajebiście?
aŭčarnik — беларуская лацінка
Слова аўчарнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік аўчарнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове аўчарня + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› аўцама́тка (9)
(9) падфа́рнік ‹
› аўча́р (5)
(9) канфа́рнік ‹
› аўча́рка (7)
(8) муча́рнік ‹
› аўча́рня (7)
(9) гушча́рнік ‹
› аўча́рства (9)
(8) абша́рнік ‹
› аўча́тнік (8)
(8) імша́рнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
