аўчарнік

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова аўчарнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	аўча́рнік мн. аўча́рнікі
Родны каго? чаго?	аўча́рніка мн. аўча́рнікаў
Давальны каму? чаму?	аўча́рніку мн. аўча́рнікам
Вінавальны каго? што?	аўча́рнік мн. аўча́рнікі
Творны кім? чым?	аўча́рнікам мн. аўча́рнікамі
Месны у кім? у чым?	аўча́рніку мн. аўча́рніках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Век звекаваць — не пальцам паківаць.
Жыццё пражыць — не песеньку спець.

прыказка пра складанасці на жыццёвым шляху

Як хочацца, так і пішацца!

залатое правіла
прэч слоўнікі, будзь невукам

aŭčarnik — беларуская лацінка

Слова аўчарнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік аўчарнік — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове аўчарня + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0

Навігатар

› аўцама́тка (9)

(9) падфа́рнік ‹

› аўча́р (5)

(9) канфа́рнік ‹

› аўча́рка (7)

(8) муча́рнік ‹

аўча́рнік (8)

› аўча́рня (7)

(9) гушча́рнік ‹

› аўча́рства (9)

(8) абша́рнік ‹

› аўча́тнік (8)

(8) імша́рнік ‹

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Аналема — крывая, якую Сонца «малюе» на небе на працягу года, калі фіксаваць ягонае месцазнаходжанне штодня ў адзін і той жа час.

Вось гэта сапраўды Супер 8.