Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 тэрмін¹, -у, жаночы род
  1. Пэўны прамежак часу, адведзены для чаго-н. Выпрабавальны тэрмін. Месячны тэрмін. ▪ Тры месяцы — тэрмін невялікі, але дастатковы для таго, каб добра пазнаць чалавека. ← Васіль Данілевіч. Дзесяць год! За гэты тэрмін дрэва Дзесяць раз убор зялёны зменіць, Дзесяць пакаленняў салаўіных Выкалыша на сваіх галінах, Дзесяць залатых кругоў адложыць, Як пярсцёнкак, каля сарцавіны. ← Максім Танк. Пражыў месяц [Базыль] дома, а за гэты тэрмін шмат чаго змяніў у сваёй гаспадарцы. ← Мікола Нікановіч. // Спрыяльная пара, зручны момант для чаго-н. Каб выканаць такія абавязацельствы, трэба вельмі многа папрацаваць і перш за ўсё не ўпусціць лепшыя тэрміны на сяўбе. ← газета «Звязда».
  2. Вызначаны час, пэўная дата, да наступлення якой павінна што-н. адбыцца, закончыцца. Ад ліп нёсся прыемны водар маладой квецені: сёлета яны зацвілі раней тэрміну. ← Мікола Ваданосаў. // Пэўны момант, час, пасля якога што-н. павінна адбыцца. Вера не адгаворвала. Казала, што чакае тэрміну і паедзе вучыцца на курсы. ← Іван Грамовіч.
  •••
  У тэрмін — у час, своечасова, у пару.
 тэрмін², -а, мужчынскі род
  1. Слова (або злучэнне слоў), якое дакладна абазначае пэўнае паняцце ў навуцы, тэхніцы, мастацтве і пад. Філасофскіх тэрміны. Мовазнаўчыя тэрміны. Юрыдычныя тэрміны. ▪ Тэрміны лацінскага паходжання вельмі пашыраны былі .. ў старабеларускай юрыспрудэнцыі, дзе .. шырока выкарыстоўвалася дакументацыя на лацінскай мове. ← А. Жураўскі. // Спецыяльнае слова або выраз, прынятыя для абазначэння чаго-н. у якім-н. асяроддзі, прафесіі. Паляўнічы тэрмін. Шахматны тэрмін.
  2. спецыяльны тэрмін Суб'ект або прэдыкат суджэння, якія ўваходзяць у састаў сілагізма.
   [Ад лац. terminus — канец, мяжа.]