STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова угоднік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
уго́днік мн. уго́днікі |
| Родны каго? чаго? |
уго́дніка мн. уго́днікаў |
| Давальны каму? чаму? |
уго́дніку мн. уго́днікам |
| Вінавальны каго? што? |
уго́дніка мн. уго́днікаў |
| Творны кім? чым? |
уго́днікам мн. уго́днікамі |
| Месны у кім? у чым? |
уго́дніку мн. уго́дніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
джгаць
1. Калоць, раніць джалам (пра насякомых); кусаць (пра змей). // Апякаць (пра крапіву, мароз).
2. Хутка ісці, бегчы; імчацца.
Мы з сябрамі сабраліся ў паход на 20 кіламетраў. Я так радаваўся, калі ўсё адмянілі.
uhodnik — беларуская лацінка
Слова угоднік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік угоднік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове угодніца + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› уго́дліва (8)
(7) зго́днік ‹
› уго́длівасць (11)
(14) сацыя́л-зго́днік ‹
› уго́длівы (8)
(9) штого́днік ‹
› уго́дніца (8)
(9) прыго́днік ‹
› уго́дніцтва (10)
(8) няго́днік ‹
› уго́днічаць (10)
(11) трэцяго́днік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
