STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова аферыстка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
аферы́стка мн. аферы́сткі |
| Родны каго? чаго? |
аферы́сткі мн. аферы́стак |
| Давальны каму? чаму? |
аферы́стцы мн. аферы́сткам |
| Вінавальны каго? што? |
аферы́стку мн. аферы́стак |
| Творны кім? чым? |
аферы́сткай, аферы́сткаю мн. аферы́сткамі |
| Месны у кім? у чым? |
аферы́стцы мн. аферы́стках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як скура́т на агні́ (круціцца, выкручвацца) — даказваць сваю непрычыннасць, невінаватасць у якой-н. справе, звычайна нядобрай, выгароджваць сябе; празмерна, залішне выкручвацца
прагну жлукціць старку нагбом з цэбра
afierystka — беларуская лацінка
Слова аферыстка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік аферыстка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове аферэнт + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› афе́ра (5)
(17) дэльтапланеры́стка ‹
› афе́рта (6)
(12) скрэперы́стка ‹
› аферы́ст (7)
(9) буеры́стка ‹
› аферэ́нт (7)
(12) панегіры́стка ‹
› аферэнтавы (10)
(10) рапіры́стка ‹
› аферэ́нтна (9)
(9) дамры́стка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
